บทที่ 70 คมเขี้ยวมัจจุราชกับหยดเลือดของคนทรยศ

มันดิ้นจนเชือกที่มัดข้อมือแกว่งไปมาตามแรงที่มันขยับตัวแต่แล้วก็ต้องอ้าปากค้างตาตั้งตัวกระตุกเพียงเสี้ยววินาทีที่กระแสไฟฟ้าผ่านร่างตัวของมันชาดิกจนขยับตัวไม่ได้อ่อนแรงไปทั้งตัว อีริคขยับนิ้วเพียงนิดเดียวเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าให้หยุด

"จะบอกได้หรือยัง"มันหายใจแผ่ว อีริคถามเสียงเย็น

"ผม....ไม่"ยังไม่ทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ